Soms komt er een beertje binnen dat je hart stilletjes verovert vanaf het eerste moment, zelfs al is hij nog lang niet klaar voor de website.
Deze week kwam zo’n knuffel ons atelier binnen gewandeld (nou ja, in een kartonnen doos, om precies te zijn): Frankie.
Frankie kregen we via een donatie. Hij is een klein, lichtgrijs beertje met een zachte buik en lange armpjes. Zijn linkeroor hangt losjes, zijn neusje is helemaal verdwenen, en zijn vulling… tsja, daar zit nu vooral lucht. Maar ondanks dat alles heeft hij die blik. Je kent het wel: die “ik ben moe maar hoopvol”-blik. En daar smolt ik dus van.
Frankie’s toestand bij aankomst
Toen ik hem voorzichtig uit de doos haalde, zag ik meteen dat hij al veel had meegemaakt:
- 🧵 Scheuren aan beide zijkanten
- ❌ Geen neusje meer
- 🐻 Eén oogje is zoek (of misschien verstopt ergens in zijn buikje)
- 💨 Bijna geen vulling meer
- 💔 Maar… een nog steeds aanwezige glimlach
We weten nog niet precies hoe oud Frankie is of waar hij vandaan komt, maar zijn stof voelt als eentje met een verhaal. Hij heeft veel liefde gekend en waarschijnlijk ook een paar avonturen buiten op straat.
Waarom hij nog niet op de website staat
Frankie is nog volop in herstel. Zijn stof is broos, dus we nemen de tijd om hem met de hand te versterken. Er komt een volledig nieuwe binnenvulling, en misschien, als het hem goed staat, een klein gebreid sjaaltje in pastelblauw.
Soms vragen mensen: “Waarom niet gewoon meteen online zetten?”
Omdat sommige knuffels rust nodig hebben. Tijd. Aandacht. En een paar extra zorgmomenten die niet te haasten zijn. Frankie verdient dat.
Wordt vervolgd…
We houden jullie op de hoogte van Frankie’s herstelproces. En wanneer hij er klaar voor is? Dan verschijnt hij met trots op onze website — helemaal opgelapt en klaar voor een nieuw hoofdstuk.
Tot die tijd ligt hij onder een zacht dekentje, met een klein theelichtje ernaast en het gezelschap van Anna en Pip.
Hou je ogen open (maar stilletjes)… want Frankie komt eraan. 🐻❄️💤
– Margaux
